Style uczenia się

Naukowcy uważają, że każdy człowiek ma jeden dominujący styl uczenia się, czyli najefektywniejszy sposób przyswajania informacji. Jego znajomość umożliwia dobranie odpowiednich metod nauczania i sposobów uczenia się.

Wyróżnia się następujące style uczenia się:

wzrokowcy
słuchowcy
dotykowcy (czuciowcy)
kinestetycy.

WZROKOWCY:

lubią patrzeć i obserwować;
dobrze zapamiętują twarze, kolory, wygląd i szczegóły otoczenia;
są wrażliwi na elementy wizualne otoczenia, przede wszystkim na kolory i kształty;
mają potrzebę przebywania w ładnym i uporządkowanym środowisku. Łatwo się dekoncentrują, jeśli w ich otoczeniu panuje nieład;
najlepiej zapamiętują to, co zobaczą w postaci materiałów graficznych, tekstów, zdjęć, filmów,
prezentacji, wykresów, tabel;
lubią pisać i notować;
nie przeszkadza im w nauce muzyka ani odgłosy rozmów, ale wizualna dezorganizacja przeszkadza im w koncentracji.

Jeśli jesteś wzrokowcem, najskuteczniej będziesz się uczył, gdy:

informacje wzrokowe podane będą w formie słów i liczb, przedstawione jasno i systematycznie,
wykorzystasz materiał drukowany: książki, gazety, podręczniki, instrukcje, tabele, wykresy, plakaty,
będziesz miał wokół siebie porządek,
będziesz miał plan, według którego będziesz pracował,
najpierw przeczytasz, zanim coś zrobisz,
będziesz miał kontakt wzrokowy z nauczycielem,
skorzystasz z pomocy naukowych w formie graficznej lub sam stworzysz notatki w formie ilustracji, schematów, map myśli,
podczas czytania będziesz robić notatki, przy czytaniu będziesz wyobrażać sobie treść,
ważne informacje zaznaczysz kolorem,
to, co masz zapamiętać, będziesz notować na karteczkach i przyczepiać je w miejscach, na które często patrzysz.

SŁUCHOWCY

w kontakcie z inną osobą zwracają uwagę na jej imię, nazwisko, dźwięk głosu, sposób mówienia i oczywiście to, co mówi;
przedłużony kontakt wzrokowy jest dla nich rozpraszający;
lubią rozmawiać, dyskutować, opowiadać, słuchać muzyki;
jeśli przez dłuższy czas przebywają w ciszy, sami wytwarzają dźwięki (nucą, śpiewają, gwiżdżą, mówią do siebie);
lubią słuchać innych i szczegółowo opowiadają o tym, co mówili;
szybko uczą się ze słuchu wierszyków i słów piosenek;
dobrze zapamiętują imiona i nazwy własne;
z łatwością uczą się języków obcych;
pamiętają to, co usłyszą lub sami opowiadają;
najchętniej uczą się w grupie bądź z drugą osobą, poprzez zadawanie pytań i odpowiadanie na nie;
w trakcie nauki potrzebują ciszy, gdyż muzyka i hałas ich rozprasza;
najlepiej przyswajają informacje podawane w formie języka mówionego, sami są też często doskonałymi mówcami;

Jeśli jesteś słuchowcem, najskuteczniej będziesz się uczył, gdy:

będziesz uczyć się i czytać w ciszy (chociaż bardzo lubisz muzykę),
będziesz uważnie słuchać nauczyciela,
będziesz pracować z drugą osobą, omawiając zagadnienia,
będziesz odczytywać na głos teksty do nauczenia się albo będziesz je głośno powtarzać lub odsłuchasz nagrania z płyty,
opowiesz komuś to, czego się już nauczyłeś,
będziesz podsumowywać w formie krótkich zdań najważniejsze treści z danej części szkolenia czy
materiału, z którego się uczysz,
poprosisz kogoś o przepytanie cię z opanowanego materiału,
możesz powtarzać materiał śpiewając lub rapując,
w czasie relaksu będziesz słuchać muzyki.

DOTYKOWCY (CZUCIOWCY)

mają doskonale wyczulony zmysł dotyku, węchu i smaku – dzięki tym zmysłom najszybciej i najprzyjemniej poznają świat;
są wrażliwi na sygnały płynące z ciała, dzięki czemu łatwo rozpoznają własne emocje, doznania i samopoczucie;
ich gestykulacja jest żywa, ekspresyjna i dynamiczna. Ruchy rąk i komunikacja pozawerbalna są dla nich głównym przekaźnikiem informacji;
wrażliwość czuciowców dotyczy też ludzi wokoło. Są wyczuleni na elementy komunikacji niewerbalnej, a więc na mimikę, gesty, język ciała i ton głosu. Bardziej od słów wychwytują ich wydźwięk emocjonalny;
przeżywają emocjonalnie to, co poznają i czego doświadczają, lubią opowiadać o tych przeżyciach;
zapamiętują treści działające na emocje;
jeśli coś zanotują, naszkicują bądź narysują, lepiej to przyswajają;
lepiej zapamiętują, gdy trzymają coś w dłoniach, szkicują, używają klawiatury komputera, bawią się włosami, przedmiotami;
uczą się, angażując zmysł dotyku;
najlepiej zapamiętują informacje powiązane z uczuciami. To właśnie oni często odnajdują się w zawodach związanych z pomaganiem innym. Są wrażliwi na uczucia innych i empatyczni.

Jeśli jesteś czuciowcem, najskuteczniej będziesz się uczyć, gdy:

wykorzystasz doświadczenia i eksperymenty – najlepsze zajęcia dla ciebie to warsztaty, gdzie możesz próbować nowych rzeczy i wymieniać się z innymi swoimi przeżyciami,
będziesz notować, bo już samo pisanie pomaga ci zapamiętać i uporządkować materiał, lepiej myślisz i słuchasz, gdy bazgrzesz, rysujesz lub trzymasz coś w dłoni, np. długopis,
podczas czytania będziesz robić notatki kolorowymi pisakami lub ważne pojęcia zapiszesz ozdobną czcionką,
zadbasz o przyjazną atmosferę w miejscu, gdzie masz się uczyć; negatywne emocje obniżają twoją zdolność koncentracji.

KINESTETYCY

najchętniej i najłatwiej uczą się, gdy sami coś wykonują. Najlepiej przyswajają wiedzę w ruchu, szukają dodatkowych stymulacji, aktywnie uczestniczą w różnych sytuacjach z życia codziennego, eksperymentują, kiedy to tylko możliwe;
są znudzeni podczas wykładów, pogadanek. Będą wówczas poszukiwać dodatkowych zajęć czy wodzić wzrokiem za tym, co się porusza;
potrzebują większej ilości bodźców dotykowych, lubią dotykać, poruszać przedmiotami;
ruch na początku zajęć wywołuje gotowość i chęć do nauki;
siedząc na krześle, zwykle kołyszą się lub poruszają nogami;
lubią zmieniać miejsce, być w ciągłym ruchu;
szybko uczą się chodząc i mówiąc lub wykonując czynności, np. pstrykanie długopisem, machanie nogami, trzymanie czegoś w dłoniach;
mówią niewiele i lakonicznie, za to często gestykulują;
dobrze pamiętają to, co sami robili, uczą się przez działanie;
często stają się niespokojni, gdy muszą usiedzieć dłuższy czas w jednym miejscu;
wskazane jest, by robili częste przerwy w nauce i wykorzystywali je na ćwiczenia fizyczne lub przemieszczanie się;
mimo że sami potrzebują ruchu, by się uczyć, ruch innych rozprasza ich i dekoncentruje;
często mają zdolności manualne.

Jeśli jesteś kinestetykiem, najskuteczniej będziesz się uczył, gdy:

będziesz eksperymentować i wypróbowywać w praktyce czynności, których masz się nauczyć,
będziesz w ruchu, np. chodząc po pokoju,
będziesz pisać na dużych tablicach lub planszach w pozycji stojącej,
do nauki włączysz gestykulację i odgrywanie czytanych treści, to pomoże ci lepiej zapamiętywać,
będziesz grał w gry edukacyjne i ruchowe,
otoczenie pozostanie nieruchome, bo ruchy innych mocno cię rozpraszają,
przed rozpoczęciem nauki przejrzysz cały rozdział, oglądając ilustracje i wykresy.

Udostępnij